Bij haar schilderij na de presentatie van 'een Splinter in de Ziel'

Jolanda van Gorssel schreef 'Een Splinter in de Ziel' om haar familie te rehabiliteren.

Bron: Brummens Nieuws

Jolanda van Gorssel is deze week de schrijver in de rubriek pennenlikkers over schrijvers in de gemeente Brummen, die aan het woord komen.

Marita Klein probeert alle schrijvers in onze gemeente op te sporen en ze te interviewen.

 

Een Splinter in de Ziel

In 2021 kwam haar boek: Een Splinter in de Ziel, uit. Jolande heeft er vijftien jaar aan gewerkt en vooral heel veel onderzoek gedaan en mensen gesproken over de zaak, die haar familie, door valse beschuldigingen, trauma’s hebben bezorgd. Haar in Ugchelen wonende grootouders lieten tijdens de oorlog veertig joodse mensen bij hen onderduiken. Ze werden verraden en tot twee maal toe gestraft. In 1943 werden opa, oma en ook Jolande’s vader door de Duitsers gevangen genomen. Na de oorlog werden ze onder valse beschuldigingen (om anderen vrij te pleiten) opnieuw gevangengezet. Jolande beloofde haar vader op zijn sterfbed de zaak tot op de bodem uit te zoeken en besloot hierover een boek te schrijven.

Onrecht

“Ik kan niet tegen onrecht”, vertelt Jolande van Gorssel. Zij is in Brummen geboren, maar in Leuvenheim opgegroeid en woont daar nog steeds. Zij is bekend als kapster, schilderes en beeldhouwster. “Vanaf 1936 hadden mijn grootouders een pension in Ugchelen op het landgoed ELJO-ZAMY. Er was veel ruimte. Zij lieten in een jaar tijd veertig joodse mensen bij hen onderduiken. In 1943 werden ze verraden en opgepakt. Na de oorlog werden mijn oma en haar dochter door de B.S. kaalgeschoren en werden mijn opa en oma opnieuw gevangengezet. Na een paar jaar werden ze vrijgelaten, maar er bleven vreemde verhalen rondgaan. Verhalen waarvan we wisten, dat het niet klopte. De hele familie heeft hier onder geleden.”

“Veel van hen wilden hier niet meer over praten. Ook niet toen ik besloot alles heel goed uit te zoeken. Ik heb veel archieven bezocht en al met al de waarheid boven tafel gekregen. Tijdens mijn onderzoek ben ik met de dood bedreigd. Dat was heel angstig. Na mijn aangifte heeft de politie er werk van gemaakt en hield het op .”

“Ik heb altijd graag geschreven en houdt dagelijks een dagboek bij. Het boek werd uitgegeven in coronatijd. Bij De Luchte en in Ugchelen zijn presentaties gehouden en het boek is goed verkocht. Er is ook belangstelling vanuit Australië en Amerika. Volgens de uitgever is een vertaling te kostbaar, maar ik hoop, dat het er wel van komt.”

“Een vervolg is te verwachten, evenals een aan mij toegespeeld verweerschrift uit de gevangenis van een geheim agent.”